همه ما وقتي كلمه عاشورا رو ميشنويم ياد امام حسين (ع)  و ياران باوفاش ميفتيم كه تو صحراي كربلا براي حفظ دين مقدس اسلام از جون و مال و زن و فرزندشون گذشتند. اين نهايت ايثار و از خود گذشتگيه. مگه هر آدم عزيزتر و گرونتر از جونش چي داره كه بخواد در راه دينش فدا كنه؟

يه نكته برجسته ديگه كه به ذهن ميرسه بخشش و گذشتيه كه امام حسين (ع) نسبت به يارانش داشتند مثل اونجايي كه شب چراغ رو خاموش كردند و به يارانشون گفتند كه فردا همه ما به شهادت خواهيم رسيد، پس هر كي ميخواد ميتونه بره.

يا مثل اون وقتي كه حر بن يزيد رياحي وقتي كه از كرده خود پشيمون شده بود با اون حالت غم انگيز پيش امام اومد و امام هم اونو بخشيد. آخه حر هم عمل سنگيني انجام داده بود، راه رو بر امام و خانواده و يارانش بسته بود. اين گناه كمي نيست. شايد اگر حر اين كارو نميكرد فاجعه كربلا رخ نميداد. اگر حر راه رو بر امام نمي بست شايد امام و خانواده و يارانشون به اون شكل درد ناك  به شهادت نميرسيدن.

ولي به هر حال امام از گناه حر گذشتند و بخشيدنش و حر تونست با جنگيدن در ركاب امام شربت شهادتو بنوشه.

بله دوستاي عزيز نكته اي كه به ذهن من ميرسه اينه كه وقتي امام (ع) حر رو با اون كاري كه كرده بود مي بخشن خوب حتما اگه ما توبه كنيم و اظهار پشيموني واقعي از اعمال بدمون داشته باشيم و قول بديم ديگه تكرارشون نكنيم ما رو هم خواهند بخشيد.

ايام عزاداري آقا امام حسين در پيشه، پس بياين اگه كار بدي انجام داديم از آقا امام حسين  بخوايم كه ما رو ببخشه و از ما راضي بشه كه رضايت اين خاندان موجب رضايت خدا خواهد شد.

من ناچيز رو هم از دعاي خيرتون بي نصيب نزارين.

                                                                                                                                  التماس دعا ...

فرا رسیدن ماه محرم، ماه پیروزی خون بر شمشیر بر عاشقان و عزاداران حضرت اباعبد الله الحسین (ع) تسلیت باد.

 آن شخص بسته را به صاحبش برگرداند.

او را گفتند: چرا این همه مال را از دست دادی؟

گفت: صاحب مال عقیده داشته است که این دعا مال او را حفظ می کند و من دزد مال هستم نه دزد دین.

اگر آن را پس نمی دادم و عقیده صاحب آن مال خللی می یافت، آن وقت من دزد باورهای او نیز بودم و این کار دور از انصاف است.

                                                                                                  کشف الاسرار

حالا دزدا هیچی ای کاش خیلیای دیگه انصاف داشتند ...

نگارا رفتنت دیوانه ام كرد

هوای دیدنت پروانه ام كرد

شدم آواره تا یابم نشانت

هوای هجر تو بی خانه ام كرد

                               خوشبختي ما در سه چيز است:

                                  تجربه از ديروز

                                        استفاده از امروز

                                             و اميد به فردا ...

                              ولي ما با سه چيز ديگر زندگيمان را تباه ميكنيم:

                                  حسرت ديروز

                                        اتلاف امروز

                                             و ترس از فردا ...

                                "همیشه بین سه نفر یک نفر زیادیه"

                        و امروز من فهمیدم اون که زیادیه منم  ...

عرضم به حضورتون چند روز پيش كه تازه تو خوابگاه مستقر شده بودم نگاهي به وسايلم انداختم تا ببينم چيزي اگه كم دارم برم بخرم. متوجه شدم كه بايد يه جفت دمپايي چرمي (يا به اصطلاح جديديا صندل) واسه خودم بخرم چون قبليا حسابي كهنه و پاره شده بود. به همين منظور روانه بازار مركزي شدم. چند مغازه اي رو كه ديد زدم توي يه مغازه يه جفت صندل توجه منو جلب كرد. يه جفت صندل ساده و جمع و جور بود. قيمتش هم مناسب بود، تو مايه ي 3500 تومن بود. (نگين 3500 كه ديگه چيزي نيست، به هر حال زندگي خوابگاهي صرفه جويي بالايي رو مي طلبه.) خلاصه عطاي اون صندل ره به لقايش بخشيدم و رفتم و رفتم تا به كفش ملي رسيدم. وارد شدم و يه راست رفتم سراغ قفسه صندلاشون. همه صندلا رو كه ديدم يهو چشمم افتاد به همون صندلا كه قبلا ديده بودم. 

يه لنگشو برداشتم و به مسئول كفش ملي نشون دادم و ازش قيمتشو پرسيدم. فكر مي كنين گفت چند تومن؟

بزارين خودم بگم. ايشون در جوابم فرمودند: 6500 تومن !!! 

خوب و با دقت به اون جفت صندل نگاه كردم ديدم هموناست، هيچ فرقي نداشت. حتي نوشته هاشون يكي بودن. با خودم گفتم بابا اگه كفش ملي اينه كه صد رحمت به همون كفش غير ملي.

خلاصه اونجا رو هم ترك كردم و برگشتم به همون مغازه اولي و همون كفش 3500 تومني رو به قيمت 3000 تومن خريدم و از اون مغازه كفش فروشي خارج شدم و رفتم. تازه با باقيمونده پولم يه بستني هم خريدم و جاتون خالي خوردم. در راه هم همش با خودم ميگفتم صد رحمت به همون كفش غير ملي.

حالا اگه شما فهميدين كه كفش ملي چيه و به چه درد ميخوره برا منم توضيح بدين تا شايد از اين جهل مركب در بيام...

شاد و سلامت باشيد

                     نامم را پدرم انتخاب كرد

                                نام خانوادگي ام را يكي از اجدادم 

                                          ديگر بس است !

                                                 راهم را خودم انتخاب خواهم كرد ...

                                                                               دكتر علي شريعتي

حاكم با تعجب پرسيد: چگونه صد كس با دو تن بر نيامدند ؟؟؟ !!!

يكي از آنان در پاسخ گفت: آنها دو نفر بودند همراه، ما صد نفر بوديم تنها ! 

آره دوستاي گلم، قدر با هم بودنو بدونين.

حالا كه اومدم مشهد و از خانواده و دوستام جدام دارم حس ميكنم كه با هم بودن يعني چي، حالا مي فهمم دوست خوب يعني چي ...

خواجه حافظ هم در اين باره ميفرمايد:

                                    رفيقان قدر يكديگر بدانيد

                                                           چو معلوم است شرح از بر مخوانيد

                                     مقالات نصيحت گو همين است

                                                        كه سنگ انداز هجران در كمين است

                                                                                                 شاد و سلامت باشيد

           گرچه بهانه های دوست داشتنت کم نیست ...